Kendini yalayan kedi 2: Kendini yalayan insan!
Bu seferki kedi ben oluyorum sanırım… Bütün gün uyumak istemiş, sonunda uyuma vaktini bulunca bir güzel, bir kaç saatlik uykusunu çekmiş, uyanmış ve tabiri caizse şimdi bir kedi gibi kendini yalayan, mamur gözlerle dünyaya bakan, sanki yapması gereken ne olduğunu hatırlayamazcasına etrafına bakınan insan…
Ben neyim? Bir kedi mi? Her istediğini yapamayan bir kedi miyim? Eğer öyleysem bir kedi gibi mi ses çıkarıyorum? Belkide kedilere göre biz miyavlıyoruz, onlar konuşuyorlar. Olabilir mi?
Miyavlıyor muyuz? O zaman bizim kedilerden farkımız ne? Fırt…
Ah, ben bir kedi miyim bunu böyle düşünen? Sanırım kahverengi bir kedi; insanlara farklı bir pencereden bakan. Dur bir yalanayımda kendime geleyim, sonrada her zamanki düşüncelerime döneyim; “bu insanlar ne kadar da salak!”
